Geschiedenis

De geschiedenis van de kanarie De kanarie stamt inderdaad af van de Canarische eilanden. Tegen het eind van de 15e eeuw werden deze bijzondere vogeltjes door zeelieden meegebracht van de Canarische eilanden via de Azoren en Madeira naar het Spaanse vasteland.
Hier werden door Spaanse monniken de eerste kanaries gekweekt. Bijzonder mooi waren deze eerste kanaries niet, donkergroen met een bruingrijze aftekening en slechts zo'n 12 cm groot. Door eeuwenlang kweken en selecteren zijn de mooie kleuren en vormen ontstaan. Kanaries worden onderverdeeld in drie hoofdgroepen: zangkanaries, met als bekendste de Harzerkanarie of de Waterslager, de kleurkanaries, waaronder de vele tientallen verschillende kleurslagen vallen en ten slotte de postuurkanaries, waarvan de Glosterkanarie met zijn mooie kuif een van de bekendste is.
Er zijn eveneens nog andere theoriën over het ontstaan van de naam "kanarie".
Romeinen noemden de eilanden voor de westkust van Afrika de CANARIAS eilanden. Dat deden ze omdat er enerzijds vele goedzingende vogeltjes rondvlogen maar ook omdat de Latijnse benaming voor hond "CANIS" is. De bewoners van diezelfde eilanden hadden naast vele vogels dus ook grote honden. Zo was de link naar canarie, canaria, kanarie snel gemaakt.

De kleur van de oorspronkelijke "wilde" kanarie was donkergroen- bruin. Hieronder kan je trouwens een afbeelding vinden van de wilde kanarie. Wellicht gaat het hier om een mannetje. De poppen vertonen meer de bruine kleur. Dat heeft uiteraard te maken met de nodige camouflage. Ook nu nog steeds zullen onze kanariepoppen sneller bruin vertonen binnen welbepaalde kleurslagen.

De eerste mens die over kanaries schreef was wellicht Conrad Gesner. Conrad was een Zwitser die leefde tussen 1520 en 1580 Hij schreef een artikel in het boek "HISTORIA ANIMALIEN". Een boek over de dierengeschiedenis uit 1551.

Kanaries werden al snel een export product van jewelste. Ook nu nog blijft de kanarie een veelgevraagde vogel. De vogel is erg in trek bij de Europeanen maar ook in Amerika duiken steeds vaker kanaries op. Op regelmatige basis ontdek ik nieuwe kwekers in Amerika. Wellicht heeft het internet hier een positieve invloed. Het probleem van export van Europa naar Amerika is wel een adder onder het gras. Sinds het uitbreken van de vogelgriep (enkele jaren geleden) zijn de exportmogelijkheden beperkt. Door de vele scheepsvaart (vroeger populair exportmiddel) is de kanarie echt tot in het hartje van Europa geraakt. Volgens de geschiedenisboeken is de Spanjaard de eerste echte kanariekweker. Vanuit Spanje volgden later Italië, Frankrijk, Duitsland en België. Al snel waren Nederland en Groot-Brittanië aan de beurt.
In 1702 werd opnieuw een boek geschreven over kanarievogels. Dit keer was de auteur Hervieux De Chanteloup. Voor het eerst werden 28 verschillende kleuren beschreven en voorgesteld in het boek: Traité curieux du serin de canarie.

Honderden jaren later werden nog meer boeken geschreven over kanaries en hun verschillende kleurslagen. Helaas waren de 28 kleurslagen van Hervieux De Chanteloup verdwenen. Wellicht zijn de toen gekweekte kleurslagen verloren gegaan door de oorlogen. Pas in 1870 kwam Jules Jannin met een nieuw boekje op de proppen. De Fransman sprak opnieuw over de 28 gekweekte kleurslagen. Toen was de toon pas echt gezet voor nog veel meer kleurslagen die we momenteel in het dagdagelijkse leven kunnen bewonderen. Jules Jannin schreef in 1870 over kanaries.

In 1907 werd dankzij CLW Noorduyn duidelijk dat het experimeteren met verschillende kleuren pas echt van start ging. Alle kleuren werden met gemengd met uiteraard vele bonte kanaries als logische gevolg maar ook oranje achtigen.

De meest doorslaggevende boeken en teksten over kanaries werden geschreven door Dhr. Helder PJ en nog wat later door Martin Weyling en Herman Veerkamp. Het boek van Herman Veerkamp heb ik ook in mijn bezit. Het wordt ook wel eens de bijbel van de kanariekweker genoemd. Herman geeft een fantastische toelichting over de vererveringsfactor en vele andere. Het boek leest niet eenvoudig maar is meer dan een leidraad voor een succesvol kanariekweker. Herman Veerkamp: Handleiding voor de kleurkanariekweker.

Tot op vandaag wordt er met verschillende kleurslagen geexperimenteerd. Ik heb me in elk geval geconcentreerd op één enkele kleurslag. Namelijk de rode en rode ivoor kanarie. Ik ben nog altijd overtuigd dat je beter 1 goede kleurslag kweekt dan 6 verwaarloosde kleurslagen. Niet vergeten dat kanaries kweken veel vrije tijd opslorpt. Tenminste als je het ook goed wil doen.